ماده مغناطیسی نرم به زمانی اطلاق می شود که مغناطش در Hc بیشتر از 1000A/m رخ دهد، چنین ماده ای آهنربای نرم نامیده می شود. یک ماده مغناطیسی نرم معمولی می تواند با کوچکترین میدان مغناطیسی خارجی به حداکثر مغناطیسی دست یابد. مواد مغناطیسی نرم مواد مغناطیسی با اجبار کم و نفوذپذیری بالا هستند.
مواد مغناطیسی نرم به راحتی مغناطیسی می شوند و به راحتی می توان آنها را مغناطیس زدایی کرد و به طور گسترده در تجهیزات الکتریکی و الکترونیکی استفاده می شود. پرکاربردترین مواد مغناطیسی نرم، آلیاژهای آهن{0}}سیلیکون (ورق های فولادی سیلیکونی) و انواع فریت های نرم هستند.
